Open kaart
bc-sneek-ijlst-logo.png

♠ ♠ ♠ ♠ Afscheid

Durk Bootsma: Oudere mensen zijn bevoorrecht dat ze de tijd hebben om te bridgen, bridgen geeft meerwaarde aan het ouder worden.

Na negen jaar (drie zittingsperiodes) neemt Durk Bootsma afscheid als voorzitter van de club. Hij kijkt tevreden terug op deze periode: ‘Financieel en technisch loopt alles goed’ en ‘we hebben een goed team.’ Maar vooral de laatste drie jaar zijn erg hectisch geweest.

Beelden

Durk en Ant Bootsma wonen aan de Trekvaart in Burchwert. Hun huis is gemakkelijk te vinden, hun tuin is de enige tuin waarin beelden staan. Die beelden maakt Ant, sinds 2000 haar grote hobby. Durk: ‘Ik kan mij ons huis en onze tuin niet meer voorstellen zonder de beelden van Ant erin.’

Boerderij

Durk is geboren in Scharnegoutum in 1947, op een boerderij aan de Ivige Leane. Na 5 jaar is de familie verhuisd naar Kubaard. Toen hij 23 jaar was, is zijn vader overleden na een ziekbed (tbc) van vier jaar en heeft Durk het boerenbedrijf verder voortgezet. Dat was best een grote verantwoordelijkheid, want Durk kwam uit een groot gezin: hij had vier oudere en vier jongere broers en zusters. ‘Ik had wel een hekel aan zwaar werk en ik had dan ook al snel een aantal mensen in dienst. Ondernemer zijn is mijn grote passie, op mijn 24e was ik de eerste boer in Hynaerderadiel die een ligstal had. Goed boeren is genieten,’ vindt hij.

1975 is hij met Ant van der Burg getrouwd, ze hebben drie kinderen: Nine, Sanne en Auke. Durk is ruim 40 jaar zelfstandig boer geweest en in die periode is hij met Ant veel uitdagingen aangegaan. Zij wilden op een efficiënte en doelmatige manier een hoog rendement halen, zowel uit land als uit de koeien. Zo konden zij in 1996 ten westen van Spannum een nieuwe boerderij met woning laten bouwen. Ze hadden 55 ha land erbij gekocht en nu was het bedrijf in totaal ruim 80 ha groot.

Ant en hij beleefden ook veel plezier aan de fokkerij, gericht op duurzaamheid, productie en dan vooral op vet en eiwit in de melk. Door die hoge productie en gehaltes konden zij veel stieren verkopen aan de K.I. in Nederland en het buitenland. De levensduur van de koeien was ook een uitdaging. Zo is koe Westzaner 96 23 jaar oud, geworden, een topkoe, want op haar 19e jaar passeerde zij 10.000 kg melk, vet en eiwit. Hiervoor werd ze feestelijk gehuldigd.

In 2010 hebben ze het bedrijf overgedragen aan hun zoon Auke. In de muur van de boerderij is ter gelegenheid daarvan een steen ingemetseld met als tekst: ‘MEI MINSKE EN BIST HAR HJIR ÛNTJAAN YN LEAFDE EN FREDE.’

Ant en Durk zijn vervolgens in Burchwert gaan wonen. ‘Een huis met alles beneden. Boven zijn de kamers voor de kinderen. En aan de Trekvaart, mooi!’

Bridge

Durks oudste broer studeerde in Delft en die kwam met bridge thuis. Vanaf toen werd er niet langer geboerenbridged, maar echt gebridged. ‘Een biedsysteem is er eigenlijk nooit geweest,’ lacht Durk. ‘We komen ook nu nog steeds tweemaal per jaar samen voor de familiedrive. Dan spelen we met drie tafels.’

In 1977 zijn hij en Ant lid geworden van onze bridgeclub. Ze wilden iets buiten de boerenwereld, andere mensen leren kennen. Via een kennis kwamen ze in Sneek. Het lidmaatschap moest toen nog schriftelijk aangevraagd worden. Ant was toen hoogzwanger. Dat leverde wel wat commentaar op:

‘Worden ze lid van de club en krijgen ze net een kind.’ Hoe kon dat gecombineerd worden!

Ant had als een van de weinigen in haar familie ook bridgen geleerd. Ze spelen nu al 43 jaar samen. Het geheim? Durk: ‘Ant laat mijn commentaar over zich heen gaan. Ze wijst mij er later wel op hoe het anders had gekund!’

Net als sudoku’s oplossen vindt Durk het elke keer weer leuk om uit te puzzelen wat je met de kaarten kunt doen. Ieder spel is weer een nieuwe uitdaging. ‘De ene keer doe ik het goed, de andere keer maak ik er een zootje van.’  

Locatieproblemen

Er waren elk jaar evaluatiegesprekken met De Stolp, maar ze merkten dat de eigenaren niet altijd tevreden waren. “Er zaten mensen de hele middag op één glas water”, was een van hun klachten. Uiteindelijk werd ons bestuur in april 2018 voor het blok gezet. Per september 2018 was de club niet langer welkom: “De bridgers zijn geen representatieve gasten voor De Stolp.”

De zoektocht naar een nieuwe locatie begon. Dat was moeilijk, want er moesten 100 mensen tegelijkertijd in kunnen. De zaalhuur mocht ook weer niet te hoog zijn (8000 euro huur per jaar was echt te veel, zegt Durk). Het commerciële circuit leverde dus niets op. Toen zijn ze gaan kijken bij de wijkgebouwen. De enige ruimte die op deze korte termijn beschikbaar was, was De Watertoren. Ondanks alle toezeggingen, bijvoorbeeld over inzet van vrijwilligers, liep het niet zoals de bedoeling was. Ook was er veel lawaai ( ‘we hebben toen nog dopjes onder de stoelpoten laten zetten’), waren er parkeerproblemen en moest er op de dinsdagavond regelmatig kou geleden worden in een zijzaaltje. ‘Het kostte ons leden en als we niets zouden doen, zouden nog meer leden vertrekken,’ memoreert Durk. Gelukkig diende na lang zoeken de Schuttersheuvel zich als mogelijkheid aan. ‘Er heerst hier een totaal andere sfeer,’ zegt Durk. ‘Ook zoals het onlangs met het kerstdiner ging. Dit is weer goede reclame voor onze club. Aan het begin van het jaar hadden we een probleem en geen oplossing, aan het eind hadden we de oplossing en geen problemen meer! Omdat de club nu ook meer leden heeft, is het des te fijner dat we zo’n goede locatie hebben gevonden.’

Bridgeclub IJlst

Intussen waren ook de gesprekken met IJlst gestart. Bridgeclub IJlst wilde wel samengaan met onze bridgeclub. ‘We hebben advies ingewonnen hoe we dat op de beste manier konden regelen en we hebben goed advies gekregen. Er moest heel wat geregeld worden via de notaris. De gesprekken met het bestuur van bridgeclub IJlst zijn altijd goed geweest en we zijn allemaal blij met het resultaat!’

Voorzitter

‘Dit is mijn derde periode. Er is veel werk achter de schermen verzet en ik heb best wel kopzorgen gehad. Maar het is een opluchting dat ik het bestuur op zo’n manier kan verlaten. We hebben de boel goed voor elkaar. Drie jaar achter elkaar is een van de bestuursleden afgetreden. Gelukkig is Dieuwke Deen wel als algeheel competitieleider gebleven, daar zijn we heel blij mee! Ook zijn er iedere avond veel mensen die helpen, met klaarmaken en opruimen, met de schudmachine, met arbitreren. Geweldig. Je krijgt te maken met onverwachte dingen. We hebben wat problemen gehad met de andere bridgeclub, het overleg verloopt nog steeds stroef. Ook hadden we nog de discussie of we met 6 of met 7 rondes per avond zouden spelen. En nu hebben we te maken met het coronavirus. Dit kun je niet voorspellen. In het voorjaar moet je eigenlijk alles al klaar hebben voor het nieuwe speeljaar. We zijn nu bezig om de laatste dingen te regelen.

Achterover leunen kan eigenlijk nooit. Je moet ook denken aan de continuïteit. We moeten mensen hebben die de competitie kunnen leiden, die kunnen arbitreren. De website moet goed geregeld worden. In andere clubs geeft de voorzitter vaak de uitslag van de wedstrijd door. Bij ons hebben we het zo geregeld, dat de wedstrijdleider dat kan doen. Het ‘managen’ van de club, dat vind ik een leuke uitdaging. Dat je ruimte en waardering geeft en krijgt. Als de leden meegaan in de besluiten, dan heb je het goed uitgedacht!’

Het sociale aspect van de club, andere mensen ontmoeten, vindt Durk ook belangrijk. Ook voor ouderen. Zeker als je lichaam het laat afweten, is het fijn dat je nog kunt bridgen. Bridgen is echt een meerwaarde aan het ouder worden.

Misschien heeft Durk nu wat meer tijd voor zijn andere hobby’s. Dat mag ook wel, want de afgelopen tijd is hij veel ziek geweest. Hij heeft driemaal kanker gehad, de laatste keer aan de maag. ’Maar dat is zowat 5 jaar geleden, de kritische grens, het gaat goed nu.’

Hij is al 23 jaar lid van een a capella koor, ze zingen vierstemmig. ‘Dat vind ik leuk, dan ontmoet ik weer een heel andere groep mensen.’

Eind augustus is de algemene ledenvergadering als opening van het nieuwe speelseizoen. Dan neemt Durk afscheid als voorzitter. Wie weet wel in het Fries, want zo nu en dan moet dat kunnen!

♦ ♦ ♦ De oplossing

                 ♠ B 3
10 8 4
A H 8 5 4
♣ H 7 3

♠ A 8 7 5 4                       ♠ 9 6 2
H 5 2                             A 7
9 7 2                               V B 10 6 3
♣ 10 8                                B 9 4

H V 10
V B 9 6 3

♣ A V 6 5 2

Zo op het oog lijkt er niets aan de hand. Je telt een schoppenverliezer en twee hartenverliezers. Ook A H zijn verleidelijk mooie kaarten. Maar wat gebeurt er als je eerst troef speelt? West pakt de slag met ♥ H en speelt weer klaver in. De tweede troefslag pakt oost met ♥ A en geeft zijn partner vervolgens een introever met klaveren. Hoe kun je dit voorkomen? Je ziet af van meteen troeftrekken, maar speelt ♠ B. West neemt de slag met ♠ A en speelt weer klaver. Die pak je in de hand en je speelt de schoppens uit. Op de derde schoppen gooi je in noord de verliezende klaver weg. Daarmee heb je het gevaar van een introever onschadelijk gemaakt.

 

Bron: Bridgekalender

Angeline

Inloggen